Leren handgrepen op je keukenkast: waar je op moet letten
Een keuken opknappen begint bij de grepen. Meet eerst de hart-op-hart maat, kies…
Een wandplank die op leren dragers hangt ziet er licht uit, alsof hij zweeft. Geen zichtbare stalen beugel eronder, alleen twee stukken leer die de plank op zijn plek houden. Het ophangen kost minder tijd dan het uitzoeken van de kleur. Hieronder de werkwijze, plus de fouten die je beter kunt overslaan.
Twee leren plankdragers, een houten plank, een boormachine, pluggen die bij je muur passen en een waterpas. De plank zit er niet bij: die koop je op maat bij de bouwmarkt of houthandel. Handig, want zo bepaal je zelf de lengte en de dikte.
De pluggen zijn het enige onderdeel waar je echt over moet nadenken. In een gipswand hoort een hollewandplug, in beton of baksteen een gewone slagplug. Twijfel je over je muur? Boor een proefgaatje op een onopvallende plek en kijk wat eruit komt: wit poeder wijst op gips, grijs op beton, rood op baksteen.
1. Bepaal de hoogte. Houd de plank tegen de muur op de hoogte die je in gedachten hebt en zet er even bij neer wat er straks op komt. Boeken vragen meer ruimte erboven dan een paar planten. Zet met potlood een streepje.
2. Meet de afstand tussen de dragers. Houd ongeveer een kwart van de planklengte aan vanaf beide uiteinden. Bij een plank van tachtig centimeter komen de dragers dus rond de twintig centimeter van de zijkanten. Zo blijft het midden stabiel en steekt er aan weerskanten net genoeg uit.
3. Boor en zet de dragers vast. Elke drager gaat met twee schroeven vast. Draai ze stevig aan, maar niet zo hard dat het leer zich om de schroefkop vouwt.
4. Controleer met de waterpas. Doe dit voordat de plank erin gaat. Achteraf corrigeren betekent opnieuw boren.
5. Leg de plank in de lussen. Het gewicht van de plank trekt het leer strak. Duw hem tot achter tegen de muur en klaar.
Dat hangt af van drie dingen: je muur, je pluggen en je plank. De zwakste schakel bepaalt het maximum, en dat is bij vrijwel iedereen de bevestiging in de muur, niet het leer. Een gipswand met de juiste hollewandpluggen houdt aanzienlijk minder dan hetzelfde aantal schroeven in beton.
Praktische vuistregel: gebruik bij planken langer dan tachtig centimeter een derde drager in het midden, en leg zware boeken bij voorkeur boven een drager in plaats van precies tussen twee dragers in.
Bij eiken en vuren doen cognac en camel het goed, die kleuren zitten in dezelfde warme familie. Tegen een witte muur met een donkere plank valt zwart het minst op. Wit leer werkt juist bij een lichte plank tegen een lichte muur, waar je de dragers helemaal wilt laten wegvallen.
Alle kleuren die wij voeren zijn doorgeverfd. Dat betekent dat het leer door en door gekleurd is en een schram dus niet lichter uitkleurt. Bekijk het assortiment bij leren plankdragers, of ga direct naar de zwarte uitvoering als je al weet wat je wilt.
Te dun hout kiezen. Een plank van een centimeter dik gaat doorbuigen zodra er iets op staat. Achttien tot vijfentwintig millimeter is een prettige dikte.
De dragers te ver naar buiten zetten. Dan hangt het midden door. Blijf bij die kwart-vuistregel.
De pluggen overslaan. Een schroef direct in gips houdt een plank precies zolang vast als er niets op staat.
Wie de kastdeuren eronder ook onder handen neemt, kiest vaak dezelfde kleur in de vorm van leren handgrepen of leren lussen. Dat maakt van losse ingrepen een geheel, en het kost je een middag.
